ز مردی در درون پنجره بر می شود آوا:

خروشان ست دریا

و در قعر نگاه، امواج او تصویر می بندند

هم از آن گونه کان بود

«دو دوک دوکا! آقا توکا! چه کارت بود با من؟».

در این تاریک دل شب

نه زو بر جای خود چیزی قرارش.