نازک آرای تن ساق گلی

کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را بلکه خبر.

در جگر لیکن خاری

از ره این سفرم می شکند.

که به جان اش کشتم

و به جان دادم اش آب.

ای دریغا! به برم می شکند.