به چشمش هر چه می چرخد، چو او بر جای

اگر بی سود می چرخد

وگر از دستکار شب، درین تاریکجا، مطرود می چرخد...

زمین، با جایگاهش تنگ.

و شب، سنگین و خونالود، برده از نگاهش رنگ

و جاده های خاموش ایستاده