می شناسد آن نهان بین نهانان ( گوش پنهان جهان دردمند ما)

نوبت روز گشایش را

در پی چاره بمانده.

جور دیده مردمان را.

با صدای هر دم آمین گفتنش، آن آشنا پرورد،

می دهد پیوندشان در هم