باد پایان رنجهای خلق را با جانشان در کین

مرغ آمین را زبان با درد مردم می گشاید.

بانگ برمی دارد:

« آمین!

وز جا بگسیخته شالوده های خلق افسای

و به نام رستگاری دست اندر کار

و جهان سر گرم از حرفش در افسوس فریبش.»