« آمین!

و جهان سر گرم از حرفش در افسوس فریبش.»

خلق می گویند:

در شبی اینگونه با بیداش آیین.

رستگاری بخش ای مرغ شباهنگام ما را!

و به ما بنمای راه ما به سوی عافیتگاهی.