« اما آن جهانخواره

و شب تیره، بدل با صبح روشن گشت خواهد.» مرغ می گوید.

خلق می گویند:

( آدمی را دشمن دیرین) جهان را خورد یکسر.»

مرغ می گوید:

« در دل او آرزوی او محالش باد.»