و بیابان شب هولی

مرغ می گوید:

« به سامان بازآمد خلق بی سامان

که خیال روشنی می برد با غارت

و ره مقصود در آن بود گم، آمد سوی پایان

و درون تیرگیها، تنگنای خانه های ما در آن ویلان،