و سرود مرگ آنان را تکاپوهایشان ( بی سود) اینک می کشد در گوش.»

کور موذی چشمشان در کاسه ی سر از پریشانی.

هر تنی زانان

از تحیر بر سکوی در نشسته.

خلق می گویند:

« بادا باغشان را، درشکسته تر