« آمین! آمین!»

و زبان آنکه با درد کسان پیوند دارد باد گویا!»

« باد آمین!

و هر آن اندیشه، در ما مردگی آموز، ویران!»

و خراب آید در آوار غریو لعنت بیدار محرومان

هر خیال کج که خلق خسته را با آن نخواها نیست.

و در زندان و زخم تازیانه های آنان می کشد فریاد: