هر دل که به چنگ او درافتاد

این جا چه کنی که قفل هوش است

در روی تو بنگرد بخندد

مغرور مشو که روی پوش است

چون چنگ همیشه در خروش است

با این همه روح ها چه زنبور

طواف ویند زانک نوش است