کارشان کشتن و کشتار که از هر طرف و گوشه ی آن

رسم از خطه ی دوری، نه دلی شاد در آن.

سرزمینهایی دور

جای آشوبگران

می نشاندید بهارش گل با زخم جسدهای کسان.

*

فکر می کردم در ره چه عبث