بگذار تا ز نور سیاه شب

وندر سکوت مدهش زشت شوم

کم کم ز رنج ها به زبان آیند.

شمشیرهای آخته ندرخشد.

خاموش شو! که در دل خاموشی

آوازشان سرور به دل بخشد.