آن وقت، ناگهان خاموش ماند

و او به رویای خود شده بود

و به آهنگی می خواند که دیگر هیچ گاه

به خاطره ام بازنیامد.

چرا که از بیگانگی صدای خود

که طنینش به صدای زنجیر بردگان می مانست

به شک افتاده بود.