بر آستان مرگ نیاز آرم

از حال غیر رنج نبردم سود

زآینده نیز، آه که من هیچم.

بگذار ای امید عبث، یک بار

باشد که آن گذشته ی شیرین را

بار دگر به سوی تو بازآرم.

۱۳۲۷