کآمده با خش و خش موج شتابان

شادی بینم به روی ساحل آباد

وین زغم آباد را خراب ببینم.

پاره ببینم سکوت مرگ به ساحل

هم نفس و، زیر کومه ی من بیمار

قصه ی نابود می سراید با آن...

پنجره را باز می کنم سوی دریا