قصه ی نابود می سراید با آن...

پاره ببینم سکوت مرگ به ساحل

کآمده با خش و خش موج شتابان

هم نفس و، زیر کومه ی من بیمار

پنجره را باز می کنم سوی دریا

هر سحر از شوق، تا ببینم هستند؟

مرغی پر می کشد ز صخره هراسان.