زین روست نیز شاید اگر گاه، چشم ما

بیند به پرده های نگاهش سپید و مات

وهمی شکفته را.

یا گاه گوش ما بتواند عیان شنید

هم از لبان خامش و تودار و بسته اش

رازی نگفته را...