با چنین هر در زدن، هر گوشه گردیدن،

باد می گردد

و به خود اینگونه نجوا می کند عابر:

در شبی که ش وهم از پستان چونان قیر نوشد زهر،

رهگذار مقصد فردای خویشم من...

ورنه در اینگونه شب اینگونه باران اینچنین توفان