هر طرف رنجی دگرگون فرض کن آن گاه برو

با موید این طریقت ره روان را شاغلست

ور تو را خوف مطالب باشد از اشهادها

از خدا می خواه شیرینی اجل کان آجلست

جز به سوی بی سوی ها کان دگر بی حاصلست

تو وثاق مار آیی از پی ماری دگر

غصه ماران ببینی زانک این چون سلسله ست