بر زمین تو، باران، چهره ی عشق هایت را پرآبله می کند

آسمان های تو آبی رنگی گرمایش را از دست داده است

زیر آسمانی بی رنگ و بی جلا زندگی می کنی

پرندگانت همه مرده اند

در صحرایی بی سایه و بی پرنده زندگی می کنی

آن جا که هر گیاه در انتظار سرود مرغی خاکستر می شود.