و بوسه ی رنگ های نهان را از دهانی دیگر بر لبان احساس استادان خشم خویش جای داده ام.

لعنت بر شما باد!

من به تالار زندگی خویش دریچه یی تازه نهاده ام

دیرگاهی ست که من سراینده ی خورشیدم

و شعرم را بر مدار مغموم شهاب های سرگردانی نوشته ام که از عطش نور شدن خاکستر شده اند.