که بر نازگاه گلوی رقصت نهاده ام

و از خمیازه ی یک اقدام

که در کش وقوس انتظار آن مرده ام

و از دلدادگی خنجر خود

واز سماجت یک الماس

که بر سکوت بلورین تو می کشم،

به گوش کودکم گوشوار می آویزم!