آب این دریای مانع را بخشکاند و مرا چون قایقی فرسوده به شن بنشاند

بگذار هیچ کس نداند،

هیچ کس نداند تا روزی که سرانجام، آفتابی که باید به چمن ها و جنگل ها بتابد،

و بدین گونه، روح مرا به رکسانا روح دریا و عشق و زندگی باز رساند.

چرا که رکسانای من مرا به هجرانی که اعصاب را می فرساید و دلهره می آورد محکوم کرده است.