چرا که رکسانای من مرا به هجرانی که اعصاب را می فرساید و دلهره می آورد محکوم کرده است.

آب این دریای مانع را بخشکاند و مرا چون قایقی فرسوده به شن بنشاند

و بدین گونه، روح مرا به رکسانا روح دریا و عشق و زندگی باز رساند.

و محکومم کرده است

که تا روز خشکیدن دریاها به انتظار رسیدن بدو در اضطراب انتظاری سرگردان محبوس بمانم...