سطر مستقل · شماره 62
و شب سنگین و سرد و توفانی بود. زمین پرآب و هوا پرآتش بود.
شاعراحمد شاملواثررکسانا
قالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 59
و من شتابم را بر او تحمیل می کردم.
# - 60
و دلم در آتش بود.
# - 61
و موج دریا از سنگ چین ساحل لب پر می زد.
# - 62
و شب سنگین و سرد و توفانی بود. زمین پرآب و هوا پرآتش بود.
انتخابشده - 63
و من در شنل سرخ خویش، شیطان را می مانستم که به مجلس عشرت های شوق انگیز می رفت.
# - 64
# - 65
اما دلم در آتش بود و سوزندگی این آتش را در گلوی خوداحساس می کردم.
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 62 از «رکسانا» است.