و در این هنگام

و زیروفرارفت زنده وار دریا، مرا به سان قایقی که باد دریا ریسمانش را بگسلد

از سکون مرده وار ساحل بر آب رانده بود،

و در می یافتم از راهی که بودا گذشته است به زندگی بازمی گردم.

در زردتابی نیم رنگ فانوس، سرکشی کوهه های بی تاب را

می نگریستم.

و آسایش تن و روح من در اندرون من به خواب می رفت.