با سکوتی که شکوهش دلهره آور بود، گفت:

« من همین توفانم من همین غریوم

من همین دریای آشوبم که آتش صدهزار خواهش زنده در هر موج بی تابش شعله می زند!»

«رکسانا!»

« اگر می توانستی بیایی، تو را با خود می بردم.