« رکسانا...»

و دیگر در فریاد من آتش امیدی جرقه نمی زد.

« شاید بتوانی تا روزی که هنوز آخرین نشانه های زندگی را از تو بازنستانده اند

چونان قایقی که باد دریا ریسمانش را از چوب پایه ی ساحل بگسلد

بر دریای دل من عشق من زندگی من بی وقفه گردی کنی...