احساس می کنم.

از دریچه به دریای آشوب می نگرم

و از پس دیوار چوبین،

رفت وآمد آرام و متجسسانه ی مردم کنجکاوی را که به تماشای دیوانگان رغبتی دارند

و می شنوم که زیر لب با یکدیگر می گویند:

« هان گوش کنید،