کمر پردردش بر دست های من لغزید.

□

زن افق ستاره باران مهتابی به زانو درآمد.

موهایش بر گلوگاهش ریخت و به میان پستان هایش جاری شد.

سایه ی لب زیرینش بر چانه اش دوید

و سرش به دامن انسان من غلتید