تا دو نیمه ی روحشان جذب هم گردد.

موهایش بر گلوگاهش ریخت و به میان پستان هایش جاری شد.

سایه ی لب زیرینش بر چانه اش دوید

و سرش به دامن انسان من غلتید

حباب سیاه دنیای چشمش در اشک غلتید.

روح ها درد کشیدند و ابرهای ظلم برق زد.