چون حلقه ی اشکی به هزاران هزار چشمان بی نگاه آرزوهایم بستند.

در آفتاب گرم بعدازظهر یک تابستان،

مرا در گهواره ی پردرد یاسم جنباندند.

و رطوبت چشم انداز دعاهای هرگز مستجاب نشده ام را

□