که دل پاک تو آیینه خورشید فرست

خون دل بر رخت افشان به سحرگاه از آنک

توشه راه تو خون دل و آه سحرست

دل پرامید کن و صیقلیش ده به صفا

مونس احمد مرسل به جهان کیست بگو

شمس تبریز شهنشاه که احدی الکبرست