زن رویایی من.

« نجاتم بده ای خون سبز چسبنده ی من، نجاتم بده!»

و در افق مهتابی ستاره باران آن طرف

و شب پرآفتاب چشمش در شعله های بنفش دردی که دود می کند می سوزد:

« مرا به پیش خودت ببر!