از زمینی که به بیهوده مرا بدان بسته اند.

اما نیم شبی من خواهم رفت؛

از دنیایی که مال من نیست،

و تو آن گاه خواهی دانست،

خون سبز من!

خواهی دانست که جای چیزی در وجود تو خالی ست.