و تو آن گاه خواهی دانست،

اما نیم شبی من خواهم رفت؛

از دنیایی که مال من نیست،

از زمینی که به بیهوده مرا بدان بسته اند.

خون سبز من!

خواهی دانست که جای چیزی در وجود تو خالی ست.

و تو آنگاه خواهی دانست،