و دیری نیست تا اجنبی خویشتنم را به خاک افکنده ام به سان

زیرا من [که ا.صبح ام

و دیری نیست تا اجنبی خویشتنم را به خاک افکنده ام به سان

بلوط تن آوری که از چهارراهی یک کویر،

همه ی خویشتنی که بر خاک افکند ولادیمیر]

وسط میز قمار شما قوادان مجله یی منظومه های مطنطن

تک خال قلب شعرم را فرو می کوبم من.