به سان قندی به دلش آب شده است

و آن که مرگی فراموش شده

یکبار

از شما می پرسم، پااندازان محترم اشعار هرجایی!:

اگر به جای همه ماده تاریخ ها، اردنگی به پوزه تان بیاویزد

با وی چه توانید کرد؟