مردمی که من دوست می دارم

تا به سان سوزنی فرو روم و برآیم

و لحاف پاره ی آسمان های نامتحد را به یکدیگر وصله زنم

تا مردم چشم تاریخ را بر کلمه ی همه دیوان ها حک کنم

سهمناک تر از بیش ترین عشقی که هرگز داشته ام! :

□