و تو نگاه و انحناهای اثیری پیکرت را همراه بردی

در خواب آغازنشده به انجام رسیده ی من،

در رویای ماران یک چشم جهنمی فریاد کشیده اند.

و در جامه ی شعله ور آتش خویش،

خاموش و پرصلابت و سنگین

بر جاده ی توفان زده یی گذشتی