این که جا می طلبد در تن ما هست کجاست

و آنک جان ها به سحر نعره زنانند از او

و آنک ما را غمش از جای ببرده ست کجاست

جان جان ست وگر جای ندارد چه عجب

غمزه چشم بهانه ست و زان سو هوسی ست

و آنک او در پس غمزه ست دل خست کجاست

پرده روشن دل بست و خیالات نمود