و آنک ما را غمش از جای ببرده ست کجاست

و آنک سوگند خورم جز به سر او نخورم

و آنک سوگند من و توبه ام اشکست کجاست

و آنک جان ها به سحر نعره زنانند از او

جان جان ست وگر جای ندارد چه عجب

این که جا می طلبد در تن ما هست کجاست

غمزه چشم بهانه ست و زان سو هوسی ست