مثل این است که هر خشت در آن

به گریز است نشاطی از من.

مثل این است که پوشیده، در اوست

هر چه از بود، ز غم پیراهن.

سر نهاده ست به زانوی غمی.

هر ستون کرده از او پای، دراز

به اجاق غم بیشی و کمی.