هر ستون کرده از او پای، دراز

هر چه از بود، ز غم پیراهن.

مثل این است که هر خشت در آن

سر نهاده ست به زانوی غمی.

به اجاق غم بیشی و کمی.

مثل این است همه چیز در او

سایه در سایه ی غم بنهفته ست.