وز علاج سر سودای فراوان ننشست

هر کی در خواب خیال لب خندان تو دید

خواب از او رفت و خیال لب خندان ننشست

ترشی های تو صفرای رهی را ننشاند

هر که را بوی گلستان وصال تو رسید

همچنین رقص کنان تا به گلستان ننشست