در من نهاد چشم

مایوس پای قلعه یی افتادم اشکبار.

آمد ز قلعه بیرون پیری سپیدموی

پرسید حال و گفتم.

گفت:

« این طلسم کهنه کلیدش به مشت توست؛

«با کس مپیچ بیهده، آیینه یی بجوی!»