من همان مرغم، نه افزونم نه کم.

لاجرم این بند بر پایش نبود.

وای اگر تابد به زندانبان ریش

آفتاب عشقی از محبوس خویش!

قایقی سرگشته بر دریای غم:

گر امیدم پیش راند یک نفس

روح دریایم کشاند بازپس.