یکی تیغ در جان شب کاشتم؛

گرفتم که تندر فشاندم؛ چه سود

کز این هیمه نی شعله خیزد نه دود.

گرفتم که فریاد برداشتم

مرا، تیغ فریاد برنده نیست

در آن مرده آباد که ش زنده نیست...

برو مرد بیدار، اگر نیست کس