و عروس تازه بر پهنه ی چمن بخفت، در شب نیمه ی چارمین

نفس کوچک باد بود و حریر نازک مهتاب بود

و فواره ی باغ بود که با حرکت های بازوهای نازکش بر آبگیر خرد می رقصید

و در آن دم، من در برگچه های نو رسته بودم

یا در نسیم لغزان

و ای بسا که در آب های ژرف